Andrzej Rzepniewski

Historyk wojskowości
15.11.1929 30.04.1998 Mińsk Mazowiecki

Biografia

Andrzej Rzepniewski urodził się 15 listopada 1929 roku w Mińsku Mazowieckim. Do końca 1942 mieszkał w Warszawie; w 1941 ukończył szkołę powszechną. Następnie przebywał w Sierpcu, a później w Warszawie, gdzie jako uczeń szkoły średniej podjął pracę w starostwie powiatowym.

W latach 1947–1949 mieszkał w Przasnyszu, gdzie ukończył liceum. Później ponownie zamieszkał w Warszawie, pracował w Centrali Handlu Zagranicznego Paged, Archiwum Główne Akt Dawnych i studiował w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.

W 1952 po ukończeniu trzyletnich studiów zawodowych ze specjalnością archiwalną rozpoczął pracę w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Pracował tu do końca 1954. Po 1955 był cywilnym pracownikiem naukowym Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, cywilnym pracownikiem naukowym Wojskowego Biura Historycznego, a wreszcie cywilnym adiunktem Wojskowego Instytutu Historycznego. W 1958 uzyskał tytuł magistra.

W 1963 na podstawie rozprawy Obrona Wybrzeża w 1939 r. Przygotowania, przebieg działań, Rada Wydziału Historycznego UW przyznała mu stopień doktora nauk historycznych.

Zainteresowania naukowe koncentrowały się przede wszystkim na polskiej historii wojskowej okresu międzywojennego i II wojny światowej, zwłaszcza na organizacji i działaniach Marynarki Wojennej oraz lotnictwa wojskowego. W 1970 opublikował monografię Wojna powietrzna w Polsce na tle rozwoju lotnictwa Polski i Niemiec; uczestniczył również w kilku opracowaniach zbiorowych.

W 1992 Rada Wydziału Historycznego UW na podstawie pracy Wojsko Polskie wobec perspektywy zagrożenia wojennego (13 maja 1935–31 sierpnia 1939) przyznała mu stopień doktora habilitowanego. Cztery lata później Rada Naukowa WIH wystąpiła o nadanie mu tytułu profesora nauk humanistycznych. W tym czasie R. pracował w Wojskowym Instytucie Historycznym jako profesor nadzwyczajny. W 1996 został kierownikiem nieetatowym Katedry Historii Wojskowej przy Instytucie Historycznym UW, podjął też pracę jako etatowy profesor Mazowieckiej Wyższej Szkoły Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu.

Uczestniczył w krajowych i międzynarodowych zjazdach, kongresach i sympozjach naukowych, działał w towarzystwach naukowych i regionalnych. Należał m.in. do Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Przasnyskiego i Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego. Jego dorobek naukowy obejmuje ok. 150 pozycji.

Jego bratem był Zbigniew Rzepniewski, prokurator i adwokat. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 112L-3-22).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doktor nauk historycznych (1963) na podstawie rozprawy Obrona Wybrzeża w 1939 r. Przygotowania, przebieg działań.
Publikacja monografii Wojna powietrzna w Polsce na tle rozwoju lotnictwa Polski i Niemiec (1970).
Habilitacja w 1992 roku na podstawie pracy Wojsko Polskie wobec perspektywy zagrożenia wojennego (1935–1939).
Profesor nadzwyczajny Wojskowego Instytutu Historycznego i kierownik Katedry Historii Wojskowej na UW (1996).

Ciekawostki

Miał brata Zbigniewa Rzepniewskiego, prokuratora i adwokata.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 112L-3-22).
Był aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Przasnyskiego i Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego.

Udostępnij