Eugeniusz Krasuski
Biografia
Eugeniusz Krasuski urodził się 22 kwietnia 1878 roku w Mińsku Mazowieckim. Studiował w Chemnitzie, zdobywając tytuł inżyniera. W 1902 roku rozpoczął pracę w fabryce Ludwika Grohmana jako chemik, a następnie został długoletnim dyrektorem zakładów K. Scheiblera i L. Grohmana, zastępując na tym stanowisku Henryka Grohmana.
W 1906 zaangażował się w działalność publicystyczną, publikując Zagadnienia Kultury (Warszawa 1913) oraz O Brzozowskiego Głosach wśród nocy (Warszawa 1914). Działał także w sekcji technicznej Łódzkiego Towarzystwa Popierania Rosyjskiego Przemysłu i Handlu, którego w latach 1903–1905 był przewodniczącym.
W 1909 był inicjatorem i członkiem zarządu powołania Stowarzyszenia Techników w Łodzi; z jego inicjatywy w 1910 utworzono Koło Chemików. W 1916 brał udział w organizacji biblioteki publicznej w Łodzi – został zastępcą dyrektora Towarzystwa Biblioteki Publicznej w Łodzi.
Podczas I wojny światowej rozwinął działalność polityczną jako zwolennik Koła Międzypartyjnego oraz pełnił funkcję sekretarza w Komitecie Obywatelskim utworzonym po ewakuacji rosyjskiej administracji dla zarządzania Łodzią. W styczniu 1917 został radnym Rady Miejskiej w Łodzi z ramienia Polskiego Komitetu Wyborczego. W ramach działalności w radzie był inicjatorem powstania Wydziału Statystycznego przy Zarządzie Miejskim w Łodzi, utworzonego 1 stycznia 1918, a następnie również jego członkiem. W 1917 był zaangażowany w powstanie Związku Miast Królestwa Polskiego. Podczas wojny pisał autorski pamiętnik opisujący działania wojenne w Łodzi i okolicach, który częściowo został opublikowany przez Mieczysława Hertza.
W 1918 został wybrany do Rady Stanu Królestwa Polskiego, w której pełnił funkcję sekretarza, a w tym samym roku zaangażował się w działalność Zjednoczenia Narodowego, którego był jednym z przywódców.
W 1939 uczestniczył w organizacji Komitetu Obywatelskiego, utworzonego w związku z ewakuacją władz miejskich i oczekiwaniem na wkroczenie Niemców do Łodzi, m.in. wraz z ks. bp Kazimierzem Tomczakiem, Zygmuntem Lorentzem; pełnił funkcję jednego z sekretarzy komitetu.
Życie prywatne: Eugeniusz Krasuski w 1903 ożenił się w Łodzi z Jadwigą z d. Wścieklica, córką fabrykanta Władysława Wścieklicy i jego żony Marii Magdaleny. Małżeństwo miało troje dzieci: Anna Maria Mieszkowska (1908–1994), Stefan Eugeniusz Krasuski (1904–1987), Janina Jadwiga Jabłkowska (1905–1984).
Pochowany został na Starych Powązkach w Warszawie (kw. 3, rz. 1, m. 5, 6, 7).