Mosze Karmel

Polityk i dowódca wojskowy
17.01.1911 14.08.2003 Mińsk Mazowiecki

Biografia

Urodził się w 1911 roku w Mińsku Mazowieckim, ówczesnym Imperium Rosyjskim. W 1924 roku wyemigrował do Mandatu Palestyny. Działał w młodzieżowym ruchu syjonistycznym Noar Ha’Oved. W 1930 uczestniczył w założeniu kibucu Na’an.

W 1937 roku wstąpił do żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana i prowadził kursy szkoleniowe dla oficerów. W 1939 roku został aresztowany przez brytyjskie władze mandatu i osadzony w więzieniu w Akce. Opuścił więzienie w 1941 roku. Rok później objął dowodzenie nad batalionami młodzieżowymi Gadna (1942–1943).

Podczas wojny domowej w Palestynie w 1948 roku został pierwszym dowódcą Brygady Karmeli, którą nazwano od jego nazwiska. W przededniu wybuchu I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 roku został mianowany dowódcą frontu północnego – został pierwszym szefem Północnego Dowództwa (1948–1949). Po wojnie, w 1950 roku odszedł do pracy cywilnej.

Od 1944 roku Mosze Karmel był członkiem lewicowej partii Mapai. Gdy w 1946 roku doszło do rozłamu w partii, Karmel był jednym z inicjatorów reaktywacji syjonistycznej partii lewicowej Achdut ha-Awoda. Po zakończeniu kariery wojskowej, Karmel zaangażował się w działalność polityczną. Równocześnie rozpoczął studia akademickie. Ukończył historię i filozofię na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, a następnie nauki polityczne w Paryżu.

Bezskutecznie kandydował w wyborach parlamentarnych w 1955 roku z listy Achdut ha-Awoda. Dawid Ben Gurion powierzył mu jednak funkcję ministra transportu w swoim piątym rządzie (1955–1959). Ostatecznie znalazł się w Knesecie po rezygnacji Jicchaka Tabenkina 9 czerwca 1958. Zdobył mandat w wyborach w 1959 i 1961. Był członkiem komisji budownictwa, spraw wewnętrznych, pracy, finansów, spraw zagranicznych i obrony oraz innych.

30 maja 1965 roku Lewi Eszkol powierzył mu obowiązki ministra transportu (1965–1969). 17 stycznia 1966 zrezygnował z zasiadania w parlamencie; mandat objął po nim Mosze Wertman. Powrócił do parlamentu w 1969. Uzyskał reelekcję w 1973. W wyborach w 1977 utracił miejsce w Knesecie.

Zmarł w 2003 roku w Tel Awiwie. Pozostawił dwie córki.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pierwszy dowódca Brygady Karmeli, której nadano jego nazwisko.
Pierwszy szef Północnego Dowództwa (1948–1949).
Minister transportu w rządach Ben Guriona i Lewi Eszkol (1955–1959, 1965–1969).
Poseł do Knesetu w latach 1958–1966 i 1969–1977.
Inicjator reaktywacji Achdut ha-Awoda (1946) oraz długotrwały członek Mapai (od 1944).

Ciekawostki

Dwukrotnie pełnił funkcję ministra transportu (1955–1959, 1965–1969).
Był pierwszym dowódcą Brygady Karmeli, nazwanej od jego nazwiska.
Był członkiem Mapai od 1944 roku i inicjatorem reaktywacji Achdut ha-Awoda w 1946.

Udostępnij