Tadeusz Żółtek
Biografia
Tadeusz Żółtek urodził się 31 sierpnia 1937 roku w Mińsku Mazowieckim. Był polskim szachistą, mistrzem FIDE od 1980 i trenerem szachowym I klasy od 1989 roku.
Jako zawodnik związany był ze środowiskiem łódzkim. W barwach klubów Start i Anilana zdobył pięć medali drużynowych mistrzostw Polski: trzy srebrne (1963, 1976, 1977) oraz dwa brązowe (1964, 1975). W 1979 r. zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych w Kaliszu. Między 1966 a 1982 rokiem siedmiokrotnie wystąpił w finałach indywidualnych mistrzostw Polski, a najlepszy wynik osiągnął w 1973 r. w Gdyni, zajmując VIII miejsce.
W drugiej połowie lat 90. należał do światowej czołówki szachistów niewidomych. W 1995 r. zajął IV miejsce w indywidualnych mistrzostwach Europy, w 1999 r. zdobył tytuł mistrza Europy niewidomych, natomiast w 2000 r. zajął III miejsce w mistrzostwach świata niewidomych. W latach 1996–2012 pięciokrotnie reprezentował Polskę na Olimpiadach Szachowych Niewidomych, zdobywając wspólnie z drużyną dwa medale: złoty (2004) oraz srebrny (2000). Oprócz tego, w latach 1998–2005 trzykrotnie uczestniczył w Drużynowych Mistrzostwach Świata Niewidomych, zdobywając medale: dwa złote (2001, 2005) i brązowy (1998) w drużynie oraz dwa złote (1998 – II szachownica, 2005 – II szachownica) i srebrny (2001 – III szachownicy) indywidualnie. W 2004 r. wystąpił w drużynie Międzynarodowego Stowarzyszenia Szachistów Niewidomych na olimpiadzie w Calvii, zdobywając 6 pkt w 11 partiach.
W 1995 r. zdobył w Olsztynie tytuł mistrza Polski Niewidomych, poza tym wielokrotnie zdobywał w finałowych turniejach medale srebrne i brązowe. W 2002 r. zwyciężył w rozegranym w Bydgoszczy turnieju z okazji 50-lecia szachów wśród niewidomych w Polsce.
Sukcesy odnosił również w mistrzostwach świata seniorów (zawodników powyżej 60. roku życia). W 1998 r. zajął X miejsce w Grieskirchen, a w 2002 r. w Naumburg (Saale) był na 12. miejscu. W 2006 r. podzielił I–IV miejsce w mistrzostwach Polski seniorów, rozegranych w Rowach. Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1973 r., z wynikiem 2370 punktów zajmował wówczas 11. miejsce wśród polskich szachistów.