Zygmunt Kacper Jankowski

chirurg i działacz społeczny
25.12.1880 20.03.1942 Nowomińsku

Biografia

Zygmunt Kacper Jankowski urodził się 25 grudnia 1880 w Nowomińsku. Był polskim chirurgiem i działaczem społecznym, dyrektorem szpitala w Łasku.

Ukończył gimnazjum w Orenburgu (1902) oraz studia medyczne na uniwersytetach w Warszawie (1902-1905), Krakowie (1905-1907) i Juriewie (1910-1913). Dyplom lekarza uzyskał w 1914 r.

Pracował w Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz w Klinice prof. Tomasza Solmana w Warszawie. Przez większość życia związany był z Łaskiem, gdzie pracował jako lekarz powiatowy, lekarz szkolny i dyrektor miejscowego szpitala. Dążył do poprawy warunków lecznictwa w mieście. Był inicjatorem budowy nowego szpitala w Łasku (przy ul. Warszawskiej 62). Pracował jako lekarz Prywatnego Gimnazjum Koedukacyjnego Stowarzyszenia Szkoły Średniej i w 1931 r. wchodził w skład zarządu tej placówki. Był członkiem Towarzystwa Medycyny Społecznej. W styczniu 1942 r. został przeniesiony do Aleksandrowa przez władze okupacyjne.

Należał do Łaskiej Straży Ogniowej od 1909 r., a w latach 1915-1921 pełnił funkcję jej prezesa. W tym okresie prężnie działał na rzecz rozwoju tej organizacji m.in. poprzez organizację sprzętu gaśniczego, budowę nowej remizy oraz reaktywację orkiestry dętej. W latach 1934–1938 kierował oddziałem powiatowym PCK. W 1934 r. był prezesem miejscowego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół. Ponadto udzielał się w radzie parafialnej, Radzie Komunalnej Kasy Oszczędności powiatu łaskiego oraz w Obozie Zjednoczenia Narodowego.

W marcu 1942 został aresztowany, a następnie zamordowany w publicznej egzekucji w Zgierzu.

Nazwisko Zygmunta Jankowskiego widnieje na liście ofiar Pomnika Stu Straconych w Zgierzu. W 2004 r. w Łasku odsłonięto tablicę pamiątkową na budynku przy ul. Kościuszki 8, w którym zamieszkiwał Zygmunt Jankowski.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Był dyrektorem szpitala w Łasku i inicjatorem budowy nowego szpitala przy ul. Warszawskiej 62.
Kierował oddziałem powiatowym PCK w latach 1934–1938.
Był prezesem Towarzystwa Gimnastycznego Sokół (1934).
Pracował jako lekarz powiatowy i szkolny oraz członek Towarzystwa Medycyny Społecznej.
Dążył do poprawy warunków lecznictwa w Łasku i jego okolicy.

Ciekawostki

Zginął w Zgierzu podczas publicznej egzekucji w marcu 1942 roku.
Na Pomniku Stu Straconych w Zgierzu widnieje jego nazwisko; w Łasku upamiętniono go tablicą przy ul. Kościuszki 8 (2004).

Udostępnij